پرستوهای پرشکسته

زمان بگذشت و کرکس لانه افکند    برای غصبِ جان و مالم خانه افکند

ز بس دندان بر این کاشانه افکند      در آخر قطعه ای از جان این خانه بیفکند

پرستو پرزنان عزم سفر کرد             برای پس گرفتن رسم خطر کرد

به ذکر یا کریم و قائم و قادر             به فکر آن حریم و ظالم و خاطر

براند جانش به سوی پهنه شط        بماند نامش به کوی صحنه خط

ز فرّ آن حُمِد حلوی طلب کرد           ز شرّ آن کُفِر تقوی طلب کرد

بزد هجمه به جان لشکر دون           بشد سینه به سان پیکر خون

پرستو پر شکسته بر زمین شد        عزیزی دلشکسته پر حزین شد

نهایت قهرمان خانه ام گشت           فرح بخش دل بیچاره ام گشت

ایلیا خور غبطه بر همچین دلیری      که با خود دارد اینگونه ضمیری

 

تقدیم به تمام رزمندگان هشت سال دفاع مقدس

شعر از عمار خدری

منبع: http://khodneveshteham.blogfa.com/post-8.aspx

/ 3 نظر / 3 بازدید
مجتبی ابراهیمی

آقای خدری کجا بودی تا حلا پیدات نبوده و شعر نمی گفتی. حتما اگه حافظ زنده بود تو را شاگرد خودش می کرد.شایدم کسایی

احمد زنگنه از روستای آباد از توابع اهرم

سلام دوست عزیز.بهتر بود شهرتون را اصلاح می کردید بعد می گذاشتید وبلاگ.نوشتن شعر برای رزمندگان دفاع مقدس باید در حد و اندازه نامشان زیبا باشد ویا حداقل مشکل قافیه ای نداشته باشد.

عرفان

سلام دوست عزیز همه افتخارما این است که همه قرآن رادر یک صفحه نوشته ایم ،برروی مویی و یا دانه برنجی نوشته ایم!!! همه افتخار ما این است که قرآن را با خط درشت نوشتیم، و بزرگترین و سنگین ترین قرآن را داریم!!!! همه افتخار ما این است که جلد آن را طلایی کردیم و اسمش را هم قرآن نفیس گذاشتیم !!! منتظر قدوم نورانی شما... یا علی [گل][گل][گل]