نويسندگان

لــیلا بــگفتا ای شــهِ، لــب تشنـه کامان/ دستــم به دامــان، آقـا الامان

رودم به میدان می رود، در چنــگ گرگــان/ از هجر اکبر، مشکل برم جان

آه و واویــــــــــــلا، کــــــو اکبـــــــــر مـــــــن/ نــور دو، چشــمان تــر مـــــن

شبها نخفتم تا سحــــر، پــــای گهــــواره/تا تــــــو را کردم، هیجده ساله

کـــــردی امیدم نا امید، این بود خیـــــالت/ رفتی ز دنیا، شیـرم حلالــــت

آه و واویلا، کو اکبر من/ نور دو، چشمان تر من

دارم امیــــــــدی از خــدا، یک بار دیگر/ در بـــــــرم آیـــد، نوجوان اکبــــــــر

گردم به دور قامتش، دستی به گردن/ بوسم دو چشم، شهلای اکبـــــــر

آه و واویلا، کو اکبر من / نور دو، چشمان تر من

اکبــــــــر جوان تازه جنگ، این همه لشکر/ تا کی بیاید، در برم بینــــــــــم

ترســــــــم بمیرم نبینم روی او دیگر/ تا صف محشر نوجوان اکبـــــــــــــــــر

آه و واویلا، کو اکبر من/ نور دو، چشمان تر من

ای زینب محزون بیا، کن تو امــدادی/ تا بُریم امشب، رخت دامــــــــــــادی

اهل حــــرم گویند سرود، انــدر این وادی/ از بهر اکبر، تا کنیم شـــــــــادی

آه و واویلا، کو اکبر من/ نور دو، چشمان تر من

مــــــحزون سر و سینه زند، از بهر اکبـــــر/ می کند نوحه، با دو چشم تر

گردی شفیعش ای جـــوان، در صف محشر/از سر جرمش بگذرند دیگــــر

آه و واویلا، کو اکبر من/ نور دو، چشمان تر من

 ****


شیعیان ماه محرم به جهان گشت بپا                      شد ز نو وقت عزا (2 )

زینب غمزده آمد به سوی کرببلا                           با دو صد حسرت و آه

شاه دین گفت به عباس علمدار جوان                    با دو صد حسرت و آه (2 )

گو که بعد تو چه سازم من از این جور و جفا                      با دو صد حسرت و آه

زینب غمزده گفتا به حسین خسرو دین                             با دلی زار و حزین (2 )

می شوند کشته جوانان در این دشت بلا                              با دو صد حسرت و آه

****

گفتا سکینه با دیده تر                 عباس عمو جان بر من تو بنگر

خشکیده دهانم               از کف رفته جانم                        واویلا از این غم

صحرا پر از آب من تشنه کامم                وز تشنه کامی در پیچ و تابم

خشکیده دهانم               از کف رفته جانم                        واویلا از این غم

عمو مگر ما خانه نداریم               جز یک خرابه منزل نداریم

خشکیده دهانم               از کف رفته جانم                        واویلا از این غم

یک قطره آب اندر حرم نیست                 بی آب عمو جان تا کی توان زیست

خشکیده دهانم               از کف رفته جانم                        واویلا از این غم

****

 شیعیان ماه محرم به جهان گشت بپا                      شد ز نو وقت عزا (2)

زینب غمزده آمد به سوی کرببلا               با دو صد حسرت و آه

شاه دین گفت به عباس علمدار جوان                    با دو صد آه و فغان (2)

گو که بعد تو چه سازم من از این جور و جفا                      با دو صد حسرت و آه

زینب غمزده گفتا به حسین خسرو دین                 با دلی زار و حزین (2)

می شوند کشته جوانان در این دشت بلا                  با دو صد حسرت و آه

****

شیعه ماه غم آمد موسم ماتم آمد (2)                   جمله زنید بر سر ماه محرم آمد

چون شاه شهیدان شد عازم به میدان(2)                 از هجر برادر گریان زینب آمد

جون پور علیلش آگه شد که بابش (2)                  دارد عازم جنگ بهر شهادت آمد

آن قوم ستمگر کشتند نوجوانم(2)                        بعد علی اکبر نوبت اصغر آمد

اطفال شه دین لرزان زین مصیبت (2)                    هر یک بهر تودیع گرد آن شه آمد

عون و علمدار من قاسم و یاران من(2)                  بعد شهادتشان طاقت من سر آمد

بنال ای ناخدا تو اندر این مصیبت (2)                     ذاکر دل شکسته ماه محرم آمد

 ****

 شیعیان از نو شد ماه محرم، با ناله و غم                 زنید و بر سر اندر این ماتم، آه و واویلا آمد محرم

زینب محزون با چشم گریون، گفت ای برادر         می برندم شام، این قوم کافر، آه و واویلا آمد محرم

لیلای مضطر گفتا به اکبر با دیده تر           کن ترک میدان، زین سفر بگذر، آه و واویلا آمد محرم

یکدم روان شو قدت ببینم، ای جان مادر                تا نوجوانی داغت نبینم، آه و واویلا آمد محرم

مادر روانم من سوی میدان، قدم نظر کن               از نوجوانت قطع نظر کن، آه و واویلا آمد محرم

رخت دامادی، بهرت بریدم، ای جان مادر               آخر نکردی، آن رختت برتن، آه و واویلا آمد محرم

رخت دامادی لایق من نیست، ای جان مادر       چون بر تن من غیر از کفن نیست، آه و واویلا آمد محرم

****

لیلا بگفتا ای آرام جانم                 کن ترک میدان ای روح روانم

بنشین اندر کنارم            کز هجرت بیقرارم          اکبر جوان لیلا (2)

مادر پیش من چون جانان جانی                کن ترک میدان ای یوسف ثانی

بنشین اندر کنارم            کز هجرت بیقرارم          اکبر جوان لیلا (2)

گر روی میدان بابت شود گریان               عمه ات زینب زین ماجرا نالان

بنشین اندر کنارم            کز هجرت بیقرارم          اکبر جوان لیلا (2)

شبها نخفتم من ای جان مادر                    رنجها دیدم ای شبه پیمبر

بنشین اندر کنارم            کز هجرت بیقرارم          اکبر جوان لیلا (2)

****

گفتا لیلا به افغان بهر اکبر (2)                  ترک میدان کن ای شبه پیمبر

بنشین یکدم در برم                     کن رحم بر چشم ترم                 ای جان مادر (2)

بود امیدم که دامادت نمایم (2)                 حجله ات بندم شادت نمایم

حوران آیند از سماء                    گویند در عیشت ثنا                    این جان مادر (2)

ای صبا چون رسیدی در مدینه (2)                        گو سلامم به صغرای حزینه

برگو کشتند اکبرت                    شد خاک غم بر سرت                 ای جان مادر (2)

 ****

ای عندلیبان گلشن خراب است (2)                      آهسته نالید اصغر به خواب است

از داغ اصغر دلخون رباب است                 لای لایی از سفر برگشته رودم

شیر از پیکان کافر خورده رودم

گهواره خالی اصغر نپیداست (2)               یاران چه سازم رودم ناینجاست

در باغ رضوان در نزد زهراست                 لای لایی از سفر برگشته رودم

شیر از پیکان کافر خورده رودم

اهل مدینه یکسر بیایید (2)                      ما بیکسان را یاری نمایید

خاک مصیبت بر سر نمایید                       لای لایی از سفر برگشته رودم

شیر از پیکان کافر خورده رودم

یاران ز غربت زینب رسیده (2)                 ظلم و ستم ها بسیاری دیده

بار مصیبت قدش خمیده             لای لایی از سفر برگشته رودم

شیر از پیکان کافر خورده رودم

****

بر لب بحر فرات سقای لب تشنگان(2)      چو فتاد بر روی زمین گفت ای شه کون و مکان

بیا که دیده ام به راه ست                          هنگام بدرود و وداع ست مولا حسین جان

آوای هل من ناصرش شه خوبان شنید(2)              آمد به بالینش نشست ز دل آهی کشید

بگرفت برادر را به بر                                           اشکش روان شد از بصر مولا حسین جان

تا باشدم جان در بدن شه لب تشنگان(2)                           مرا به خیمه ها مبر به پیش کودکان

وعده آب من داده ام                                                         عذرم بگو از وعده ام مولا حسین جان

هذا فراق بینی و بینک سرورم(2)                          بیا و بردار از زمین کنون این پیکرم

این آخرین وداع بود                                                       هنگام الوداع بود مولا حسین جان

این زینت دوش نبی گل باغ جنان (2)                    نوحه سرایت شد فتوت به صد شور وشین

بنما قبول سروده اش                                           بر جود تو دو دیده اش مولا حسین جان

****

یاران زمین کربلا خون گرفته                   خون حسین و یارانش از دجله تا هامون گرفته

زینب سر به زانو با دل پر خون گرفته

هر سو فتاده بر زمین یک گلعذاری                      یکسو نوای مادران با آه و زاری

زینب سر به زانو با دل پر خون گرفته

یکسو روان خون یاران چون چشمه ساران             یکسو روان سوی خیام خیل سواران

زینب سر به زانو با دل پر خون گرفته

یکسو فغان تشنگان بگرفته صحرا                        یکسو کنار علقمه افتاده سقا

زینب سر به زانو با دل پر خون گرفته

****

شد شب هجران، خواهر نالان                   کم نما افغان، با دل سوزان

فردا به دشت کربلا زینب ای زینب                        گردد سرم از تن جدا زینب ای زینب

چون شود فردا، می روم میدان                  تا شوم اندر، خاک و خون غلطان

از غم مکن شیون بپا زینب ای زینب                      با ناله و شور و نوا زینب ای زینب

سیر بنگر بر، این رخ گلگون                    چون شود فردا، غرقه اندر خون

دیگر نمی بینی مرا زینب ای زینب             خونم بریزند اشقیاء زینب ای زینب

می شوم کشته، با همه یاران                     جسمها پر خو، بی کفن عریان

از ما نماند کس بجا زینب ای زینب                        جز عابدین در خیمه ها زینب ای زینب

 ****

ای شیعه بر سر زن، ماه ماتم از نو، بپا شد حسین                شهیدم به دشت کربلا شد

زینب از کرببلا به کوفه تا شام روان شد چرا                       چه ظلمی به آل مصطفی شد

آل احمد ز جفای آل سفیان شدند در به در             روانه به سوی شهرها شد

تیر کین حرمله زد به حلق اصغر ستم کرد             چرا که اصغر شهید بی صدا شد

 ****

ماند خاکستر بجا از خیمه های سوخته                   سبز شد بانگ عزا از خیمه های سوخته

می رود تا آسمان همراه بانگ یا حسین                 شعله شور و نوا از خیمه های سوخته

آب آب کودکان تشنه در ظهر عطش                    رفته تا عرش خدا از خیمه های سوخته

از سفیر تیر صیادان غزالان حرم                           در بیابان شد رها از خیمه های سوخته

کز شرار آتش بیداد رویید از جگر                        شیون آل عبا از خیمه های سوخته

در غبار آتش و اندوه می آمد برون                       سروهای سر جدا از خیمه های سوخته

ناله ها می داد سر بیمار دشت کربلا                       ناله هایی جانگذاز از خیمه های سوخته

کس در آن وادی غم جز زینب محزون نبود           تا برون آرد ورا از خیمه های سوخته

از میان شعله های مرگ چون آید برون                اهل بیت مصطفی از خیمه های سوخته

می ترواد عطر مظلومیت خون خدا                                    تا ابد در کربلا از خیمه های سوخته

تا ابد تاریخ شد فریاد خونین حسین                      ثبت شد عشق و صفا از خیمه های سوخته

ناله و ایثار و عشق و تیغ زهر آلود کین                 می رسد این ماجرا از خیمه های سوخته

از گلوی سرخ اصغر حنجر خونین دین                  می رسد بانگ درا از خیمه های سوخته

ما چه بر دلهایمان از فراقت او داغهاست                می چکد ابر شفا از خیمه های سوخته

آبروی عشق از جاه و جلال زینب است                   اعتبار نینوا از خیمه های سوخته

در غریبستان دشت سرخ و گلگون بلا                   می ترواد ناله ها از خیمه های سوخته

آتش بیداد زد بر دامن طفلان عشق                       ناله هایی شد بپا از خیمه های سوخته

کربلا شد کعبه دلهای عشاق حسین                       شد بپا سعی و صفا از خیمه های سوخته

جعفری دستی بزن بر دامن مولای مهر                  دردها گردد دوا از خیمه های سوخته

****

من زینب نالانم، از داغ برادرها                             دارم سخنی امشب، از غایت حرمان ها

دارم غم سنگینی، کان را نکشد کوهی                   واگو نکنم آن را، ترسم شکند جان ها

یک لحظه به گوش جان، بشنو همه دردم را                       تا جور و عدو بینی، و آن ماتم و این غم را

شب بود و سیاهی ها، غم بود تباهی ها                  حق زخمی خنجرها، در عرصه میدان ها

امروز مرا بنگر، تا حال دی ام دانی                                    من بودم و مولایم، عباس و دگر تنها

تا دین خدا گردد، قائم به دم یاران                        خون خوردم و خود دیدم، در خون همه آنها

بشنو که چها آمد، از دست عدو بر ما                    یاران مرا کشتند، لب تشنه به میدان ها

عطشان همه اطفال و، خونین همه مردان                زنها همه سرگردان، من ماندم و حرمان ها

آمد شه دین آخر، گفتا که حلالم کن                    من می روم و بستم، با تو همه پیمان ها

اشکی که ز سر اندوه، راهش ه برون وا شد                        دریای سرشکی شد، در عالم و دوران ها

او خون خدا بود و، من ناله آزادی             هر جا که کشم آهی، سوزد دل انسان ها

دانی همه احوالم، پس ناله کن و شیون                   تا زنده بماند حق، پیوسته به دوران ها

ای شیعه بزن بر سر، تا کرببلا زن پر                     تا خون حسین بینی، جوشان به دل و جانها

او خطبه خون خواند و، من خطبه گل خواندم                      او کشته به میدان شد، ما خوار بیابانها

او بر سر نی گشت و، ما بی سرو سامانها                حق که خدا یار است، با بی سرو سامانها

گر اهل دلی بشنو، زیرا که حسینم گفت                ذلت به کجا و ما، با این همه ایمانها

هر نور و هدایت او، کشتی نجات هم او                 اندر شب ظلمانی، و اندر شب طوفانها

هر کس ره او پوید، آب حَیِوان جوید                    گلهای جنان بوید، در روضه رضوانها

پایان نکنی مخلص غمنامه این ماتم           گویی که گراشی خوش، خوش چاکیده گریبانها


موضوعات مرتبط: ()

برچسب‌ها: متن نوحه و واحد بوشهری , متن مداحی و نوحه شهادت حضرت علی اکبر (ع) , متن مداحی و نوحه شهادت حضرت ابوالفضل (ع)
[ چهارشنبه ۱ آذر ۱۳٩۱ ] [ ۱:٠۱ ‎ب.ظ ] [ کلات ]

.: Weblog Themes By kalat :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ جهت معرفی روستای کلات طراحی شده است. نام این روستا در زبان فارسی به صورت Kalat نوشته و خوانده می شود ولی در بین افرادی که به لهجه دشتیاتی تکلم دارند به دلیل تبدیل تمام حروف فتحه دار به کسره به صورت Kelat خوانده می شود.
امکانات وب

دانلود سینه زنی بوشهری روستای کلات (تصویری)

متن نوحه و واحد بوشهری

شروه




در اين وبلاگ
در كل اينترنت

RSS Feed