نويسندگان

شد روان روح از پیکرم یا رب 
می رود میدان اکبرم یا رب 

روح و ریحانم، ای علی جانم 

ای همه هستم، رفتی از دستم 
دیده بر سروِ قامتت بستم 

جان به کف داری، ترک سر کردی 
گوییا دیگر بر نمی گردی 

میوه ی قلب و جان شیرینم 
لحظه ای برگرد تا رخت بینم 

می شود خاموش محفل لیلا 
آه و واویلا از دل لیلا 

روح و ریحانم، ای علی جانم 

ای زخود رسته، دل به حق بسته 
من پدر هستم، قدری آهسته 

روح و ریحانم، ای علی جانم 

گریه کن ای چشم، ناله کن ای دل 
یک تن تنها، این همه قاتل 

روح و ریحانم، ای علی جانم 

تو رَوی میدان، من به همراهت 
گریم از بهر عمر کوتاهت 

روح و ریحانم، ای علی جانم 

 

 

 


میدان شده نورانی، از رویِ علی اکبر (2) 
لشگر همه می گفتن، ظاهر شده پیغمبر(2) 

اَشبَهُ النّاسِ خاتم النبیین 
از صدر زین شده نقشِ بر زمین 

جانم علی، علی جانم علی جان (2) 

برخیز و ببین بابا، این سینه ی سوزانم(2) 
داغ تو علی اکبر، آتش زده بر جانم (2) 

اَشبَهُ النّاسِ خاتم النبیین 
از صدر زین شده نقشِ بر زمین 

جانم علی، علی جانم علی جان (2) 

با آن جگر سوزان، آن نور دل حیدر(2) 
افتاده روی نعشِ، خونین علی اکبر (2) 

اَشبَهُ النّاسِ خاتم النبیین 
از صدر زین شده نقشِ بر زمین 

جانم علی، علی جانم علی جان (2)

 

عازم به میدان شد، علی اکبر 
نور دو چشمان، زهرای اطهر 
ماه دل آرا، جوان لیلا 
اشبه النّاس خاتم النبیین 

تا که علی اکبر به میدان آمد 
گوئیا جلوه گر پیغمبر آمد 
فرزند حیدر، شافع محشر 
اشبه النّاس خاتم النبیین 

پیش چشمان من، پر پر زدی تو 
آتش بر جگر، مادر زدی تو 
آرام جانم، تازه جوانم 
اشبه النّاس خاتم النبیین 

بابا نهاده با، قد کمانش 
صورت به صورت تازه جوانش 
با قلب سوزان، گوید علی جان 
اشبه النّاس خاتم النبیین 

از زین افتاده آن تازه جوانش 
گردیده خون جاری از گیسوانش 
شد ارباً اربا، جوان لیلا 
اشبه النّاس خاتم النبیین 

 

 

اهل حرم بیارید 
عطر و گلاب و قرآن 
زینب بیا تماشا 
اکبر رود به میدان 

علی علی اکبر 

در پیش چشم بابا 
رود به جنگ عقبا 
تا در کنار قرآن 
فدا کند سرو جان 

زینب کند اشاره 
که اکبر است مگر او 
حسین کند نظاره 
پیغمبر است مگر او 

اکبر به خون شناور 
حسین به جستجویش 
در وقت دادن جان 
پدر نموده بویش 

خزاب و کرده از خون 
محاسن نکویش 
دشمن اشاره می کرد 
خون می چکد ز رویش 

لیلا خبر ندارد 
دیگر پسر ندارد 
شام فراق اکبر 
یارب سحر ندارد 

علی علی اکبرم 

اهل حرم صدای 
مولای خود شنیدند 
برای یاری او 
از هر طرف دویدن 

حسین و دلبرش 
قرق به خون بدیدن 
فریاد وا حسینا 
یک جا زدل کشیدن 

سوی حرم خدایا 
شبه پیمبر آمد 
با جسم اربا اربا 
علی اکبر آمد 

علی علی اکبرم 

 

 

سوی میدان ای خدا آرام جانم می رود

سیل اشک از چشم و نور از دیدگانم می رود

خلقاً خلقاً به مواج شهادت از برم

اشبه الناس رسول انس و جانم می رود

چون نمی گنجد به دل یا رب مرا مهر دو دوست

تا تو باشی در دلم جان جهانم می رود

خلعت دامادیش را دوخت خیاط اجل

می رود دنبال او تاب و توانم می رود

کس ندیده جان چه سان از جسم می گردد جدا

من به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود

در جنان چشم انتظارش مادر من فاطمه است

نزد زهرای جوان تازه جوانم می رود

تا بنوشد آب از دست علی بت شکن

تشنه ی آب روان روح وروانم می رود

فرق تا ابرو شکسته پاره پاره پیکرش

از علی دارد نشان زیبا نشانم می رود

آرزو دارم کنی از دشمنش قطع رحم

کز غمش آتش ز مغز استخوانم می رود

تا بپرسد حالی از پهلو شکسته مادرم

زود تر از من چو تیری از کمانم می رود

شاعر ژولیده را یا رب بکن یاری که گفت

از غم داغ علی از کف امانم می رود

بگوشم آید از میدان صدای اکبرم زینب

حرم را لاله باران کن برای اکبرم زینب

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

مرا ذکر علی بر لب ، علی بابا صدا می کرد

خودم دیدم خودم دیدم جوانم دست و پا زد

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

سرشک از دیده باریدم به موج خون قمر

بنالید ای بنی هاشم که من داغ پسر دیدم

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

عل یافتاده خاموش و سخن با ما نمی گوید

سراپا گوشم امّا او دیگر بابا نمی گوید

عدو از زخم فرزندم به زخم دل شفا داده

دل غم دیده مارا دو صد داغ جفا داده

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

تا که پامال خزان شد لاله لیلای من

دشت غم آمد بهار ، از اشک خون پالای من

در منای کربلا خون ذبیحم تا که ریخت

عید قربان شد یکی با روز عاشورای من

از هجوم خارها مانند گل شد برگ برگ

لاله من یاس من تنها ، گل رعنای من

کاش فرق من به جای فرق اکبر می شکافت

کاش می پاشید پیش از او ز هم اعضای من

من تماشا کردم او در خون خود زد دست و پا

زین تماشا پای تا سر سوخت سر تا پای من

بی تو دیگر شد بهشت آرزوهایم خراب

از چه افتادی به خاک ای شاخه طوبای من

احتیاجی نیست تا رخ شویم از آب فرات

شسته شد با خون سیمای علی سیمای من

دوستانم یک به یک رفتند و در این سرزمین

گوش دشمن پر شده از بانگ واویلای من

گرگ ها کردند جسم یوسفم را چنگ چنگ

وای من  وای من وای من وای من وای من

تشنه بودم حنجرم می سوخت کامم خشک بود

تر شد از خون گلوی اکبرم لب های من

 

 

اکبرم یا رب می رود میدان                                                     عمّه می گیرد بر سرش قر آن

« از حرم با دسته های گل بیائید                                                     تا نثار مقدم اکبر نمائید »

                                    ای علی جان ، ای علی جان ، ای علی جان (2)

این بود طاها این بود یاسین                                                 سرو سر سبز باغ علیین

می زند ز ینب شانه بر مویش                                             می زند بابا بوسه بر رویش

« بارالها این من و اشک روانم                                        بارالها این تو و این هم جوانم »

                                    ای علی جان ، ای علی جان ، ای علی جان (2)

از حرم بیرون قرص ماه آمد                                         یا پیمبر از خیمه ها آمد

من بر او خوانم سوره یاسین                                  عمّه می گوید ربّنا آمین

«جانب میدان علی اکبر آمد                                        یا گل خونین باغ کوثر آمد »

                                    ای علی جان ، ای علی جان ، ای علی جان (2)

رفت علی اکبرم ، آن گل جان پرورم             

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم                                       

پیش دو چشم ترم رفت دل از پیکرم                 رفتن جان است این ، یا رود او از برم

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم   

یوسف آل عبا زاده طاهاست این                  شبه رسول خدا نوگل زهرا ست این

                                    نور دو چشم من و غم زده  لیلاست این

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم   

آب خروشان نگر ، وین لب عطشان نگر           همهمة کوفیان ، غربت مهمان نگر

                                    رفتن این نوجوان ، وین دل ویران نگر

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم   

باد صبا می وزد شانه به مویش زند                    نکهت مویش مگر جانب زهرا برد

                                    جان من است ای خدا ، یا که علی می رود

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم   

طاقت دیدار نیست هیچکس یار نیست        دیده ببندم چسان صبر براین کار نیست

                                    چون گل جان پرورم ، هیچ گرفتار نیست

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم   

داغ عزیزان من سوخت دل و جان من               جان و دلم آب شد ریخت ز چشمان من

                                    اشک دو چشمم بنوش ، ای گل عطشان من

                                    وای علی اکبرم – وای علی اکبرم

 

 

 

توئی شمع شبستانم، چرا در پیش چشمانم

شدی مانند گل پرپر، علی اکبر، علی اکبر

بجــــــــــــان مــــــــــــــادرم زهـــــــــرا

لـــــــــــــب خــــــــــــــــونین ز هم بگشا

بگـــــــــــــــو بــــــــــــــــار دگـــــر بابا

علــــــــــــــــــــــــــــــی اکبر، علی اکبر

گــــــــــــــــــــــــــــــــل سرخ و سپید من

امیـــــــــــــد مـــــــــــن، امیـــــد مــــــن

شهیــــــــــــــــــــد مـــــــــــــن، شهید من

علـــــــــــــــی اکــــــــــــــــبر، علی اکبر

جـــــــــــــــوانــــــــــم را فــــــــدا کردم

چـــــــــــــــــــــو جان از خود جدا کردم

کـــــــــــــــــــــــــــــــــه تقدیم خدا کردم

علــــــــــــــــی اکبــــــــــــــر، علی اکبر

پســـــــــــــــــــر خون در رُخش جاری

پـــــــــــــــــــــدر گـــــــــــرم عزاداری

حـــــــــــــــرم در گـــــــــــــریه و زاری

علــــــــــــــــــی اکـــــــــــــبر، علی اکبر

صــــــــــــــدایت مـــــــــــانده در گوشم

دیگــــــــــــــــــــــــــر بعد از تو خاموشم

 

دگـــــــــــــــــــــــــــــــــر آبی نمی نوشم

علـــــــــــــــــــــــــــــــی اکبر، علی اکبر

بپوشـــــــــــــــــــــان زخــــــم خود شاید

کــــــــــــــــــــــــــــــــه زینب از حرم آید

بــــــــــــــــــــــــــــــــــرویت دیده بگشاید

علـــــــــــــی اکبـــــــــــــــــــــر، علی اکبر

 

 

 

 

ای نو ثمرم اکبـــر (2) رعنا پسرم اکبر (2)

از داغ فراق تـو (2) خونین جگرم اکبر (2)

ای گـــــــــــوهر عمر من، بُردند تو را یغما

کی زنده توانم ماند، من بعد تــو در دنیا (2)

ای آینـــــــــــــــۀ رویِ جـــــــــــدّ متعال من

بـــــــــــــرخیز و نظر بنما، بابا تو بحال من

ای آئینـــــــــــــــــــــــــه روی جد متعال من

بــــــــرخیز و نظـــــر بنما، بابا تو بحال من

از پـــــــــــــا که بیافتادی، ای تازه نهال من

تـــــاریک شـــده عالم، پیش نظرم اکبر (2)

داغ تــــــو علی اکبر(2) بنموده به دل تائثیر

انـــــدر سر نعش تو، گردیده ام از جان سیر

چون قامت رعنایت، صد پاره شد از شمشیر

نعشت بسوی خیمــــــــه، من چون ببرم اکبر

با یاد قد سروَت، بین قـــــــــــامت چون دارم

رفته ز دلم آرام، بشکسته پـــــــــــــــر و بالم

از داغ تـــــــــو می سوزم، با یاد تو می نالم

جسم تو بخـــون پیش، چشمان ترم اکبر (2

 


موضوعات مرتبط: ()

برچسب‌ها: متن مداحی و نوحه شهادت حضرت علی اکبر (ع)
[ یکشنبه ۱۸ مهر ۱۳٩٥ ] [ ٩:٢٦ ‎ب.ظ ] [ کلات ]

.: Weblog Themes By kalat :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ جهت معرفی روستای کلات طراحی شده است. نام این روستا در زبان فارسی به صورت Kalat نوشته و خوانده می شود ولی در بین افرادی که به لهجه دشتیاتی تکلم دارند به دلیل تبدیل تمام حروف فتحه دار به کسره به صورت Kelat خوانده می شود.
امکانات وب

دانلود سینه زنی بوشهری روستای کلات (تصویری)

متن نوحه و واحد بوشهری

شروه




در اين وبلاگ
در كل اينترنت

RSS Feed