نويسندگان

1

در صف کرببلا(2)       با دو صد شور و نوا     گفتا شاه شهدا

                    بهر الله     نهضت از ما

وعده کردم به خدا(2)     از سر صدق و صفا     تا کنم جان به فدا

                    بهر الله   نهضت از ما

پرچم سرخ بگیرم(2)     دست ظالم ببرم         تن به ذلت ندهم

                   بهر الله   نهضت از ما

می روم کرببلا(2)      با دو صد شور و نوا      تا کنم جان به فدا

                   بهر الله   نهضت از ما 

 

2

گفت برخیز ز جا ای مه رخشنده ی مادر
قد شمشاد علم کن و بکش تیغ دو پیکر
خویشتن زن به صف معرکه چون حیدر صفدر
همچو طومار بپیچان تو ز هم لشکر کافر
همچو بن عم نبی شیر خدا ساقی کوثر
به دو انگشت بیفکن در از قلعه ی خیبر
اذان میدان ز پدر خواست در آن دم علی اکبر
نوگل باغ بتول آن که بود شبه پیمبر
تا شود عازم میدان عدو همچو غضنفر
گیسوان کرد پریشان ز غمش مادر مضطر
گفت: ای تاره جوان سرو روان نوگل لیلا
ترک میدان بنما رحم نما بر دل لیلا
می شود زار و پریشان ز فراقت دل لیلا
حسرت عیش تو در گور برم تا صف محشر
شرمسارم که چرا حجله ی عیش تو نبستم
شب دامادی به پهلوی تو یک دم ننشستم
حال از ظلم و ستم در غم مرگ تو نشستم
سوی میدان می روی یوسف کنعانی مادر
گفت اکبر که: ایا مادر غمدیده ی زارم
دشت پر دشمن و بی کس بود این باب کبارم
خود ده انصاف که این زندگی آید به چه کارم
بایدم ساخت فدا در ره او من سر و پیکر
پسر فاطمه امروز شود کشته در این دشت
من نباشم به یقین از پسر فاطمه بهتر
گر من امروز نکنم جان به فدای شه بی یار
چه بگویم به جواب پدرش در صف محشر
مادرش فاطمه آن روز اگر از تو بپرسد
در جوابش چه بگویی تو ایا غمزده مادر
مادرا منع مکن رفتن من جانب میدان
صبر بنما که دهد اجر تو آن خالق داور
روبرو گشت به کفار چو آن ثانی حیدر
گفت فرزند حسین باشم و نامم علی اکبر
بکنم رزم نمایان بریزم ز شما سر
که شود باز عیان معرکه ی خندق و خیبر


از کمینگاه برون آمده آن منقذ کافر
چه بگویم که ز غم سوخت دل عمه و خواهر
آه و افسوس که افتاده ز زین قد رسایت
جان مادر چه کنم من ننشینم به عزایت
بنگر تا که به تن گشت کفن جای قبایت
ببریده است چه بی رحم سرت را زقفایت
نگذارند سر نعشت من دل خسته بمانم
چه کنم چاره ندارم من سرگشته ی حیران
مانده بی غسل و کفن جسم لطیفت به بیابان
می برندم ز سر کوی تو این فرقه ی عدوان
حال از ظلم و جفای پسر سعد جفا کار
همره قاتلت اکنون به سوی کوفه روانم

 

3

شیعیان گشته عیان ماتم سالار شهیدان 

همه زن های ستم دیده و گریان و پریشان

برسیدند به روی قبر جوانان و عزیزان

شکوه ها داشت به قبر شه دین زینب نالان

گفت زینب به سر قبر حسین با دلی سوزان 

ای برادر بنگر بی کسی حال اسیران

کن  ترحم تو به اطفال یتیمت شده نالان 

در خرابه ز فراق تو رقیه بسپرد جان

گفت کی جان برادر چه بگویم که چه دیدم

نوجوانان همه بی غسل و کفن بود که دیدم

در ازل قسمت ما جور  و ستم بود که رسیدیم 

سر تو بر سر نی بود که شماتت بشنیدم

گفت آن عهد که بستیم ز ازل جمله ادا شد

 سهم تو شد شهد و قسمت من شام بلا شد

ام لیلا ز غم اکبر ناکام به فغان شد

این همه جور و جفا روز ازل قسمت ما شد

از گلستان جهان رفت علی اکبر ناکام

ام لیلا شده حیران و سیه روز و پریشان

حال از شام بلا آمده با دیده گریان   

به سر قبر جوانش بکند ناله و افغان

همه در ماتم قاسم شده ایم زار و پریشان

نو عروسش به فغان آمده با دیده گریان

ای پسر عم چه کنم من ز فراق تو به دوران

هیچ داماد به غیر از تو نشد  زار و پریشان

 

4

محرم آمد و شد ز نو وقت عزا (2)           عزای شاه دین آن شه کرببلا

              کوفیان بی حیا شرم نکردند از خدا کشتند پسر شیر خدا

بنالید زینب از  ظلم و جور کوفیان(2)        بکشند قاسم و اصغر شیرین زبان

            لشکر قوم دغا کشتند حسینم  ز جفا آتش بزدند خیمه ها

به صد شو رو نوا گفت چنین لیلا زغم(2)     گرفت از شاه دین اذن میدان اکبرم

         جسم پاکش بر زمین شاه دین گشته غمین زد به سر لیلای حرین

ای زمین کرببلا یاری کن از راه وفا(2)      از بهر حسین بن علی نو دو چشم مصطفی

محرم آمد و شد ز نو وقت عزا (2)             عزای شاه دین آن شه کرببلا

              کوفیان بی حیا شرم نکردند از خدا کشتند پسر شیر خدا

 

5

باز آهنگ عزا از همه جا میشنوم
بانگ لبیک ز خون شهدا میشنوم

میرسد نغمه جان بخش حسینم بر گوش
این صدا از طرف کرببلا میشنوم

خیمه پیرو الله بپا میبینم
بر در خیمه کنون شمس و ضحی میبینم عزاداران

وقت جانبازی سردار شهیدان آمد
جمله در تاب و تپش قلب مریدان آمد

زد چو بر قلب سپاه عمر سعد لعین
لرزه  بر پیکر بی جان  پلیدان  آمد

کن تامل که در این برهه چه ها میبینم
جمله آمال عدو را به فنا میبینم عزاداران

در حضور پسر هنده جگر خوار لعین
سر سالار شهیدان به تماشا بردند

تا بسوزد جگر خواهر غمدیده  او
مظهر زهد و شرف زینب کبری بردند

زینت  مجلس خون طشت طلا میبینم
خیزران را به کف خصم دغا میبینم عزاداران

تا به دلهای سیه نور فشاند زینب
تا که از بند اسارت برهاند زینب

قد علم کرد و خطابی به یزید این پلید
تا که پیغام شهادت برساند زینب

در سخن بنت علی شیر خدا میبینم
بزم طاغوت به یک لحظه عزا میبینم عزاداران

 

6

صدای شیهه اسبی ز دشت کربلا آمد
حراسان زینب از خیمه برون با صد نوا آمد

بدیدند ذوالجناح خونین به سوی خیمه می آید
سر افکنده و بی صاحب و اشک از دیده می بارد

گرفتند حلقه ماتم به دور ذوالجناح آن دم
چنان شوری بپا کردند زدند برسر زغم هر دم

بگفت زینب زغم از چه تو گریان و پریشانی
شده یالت ز خون رنگین ز حسینم چه میدانی

بگو ازاکبر و اصغر بگو از قاسم داماد
بگو با من ز عباسم، ز عون و جعفرم کن یاد

کنید یاد از حسینم شهید کربلا
فتاده جسم پاکش در این دشت بلا

فغان و آه و واویلا برآورد زینب مضطر
چه بگویم صف محشر جواب دخت پیغمبر

حسین از هجر تو  اکنون شدم سرگشته و حیران
چگونه من جدا گردم روم بی تو شه خوبان

اسیری میرم تا شام  دلم در صحنه میدان
چگونه من روم لیکن در این جا شاه شهیدان

تن بی راس او بر خاک چنین با جمله عزیزان
وداع با شه و یارانش بسی بر من بود مشکل
غم جانسوز او دارم چگونه برکنم از دل

کنید یاد از حسینم شهید کربلا
فتاده جسم پاکش در این دشت بلا

چگونه من برم از یاد در این دشت بلا اکبر 
ز جور لشکر اعدا شده همچون گلی پرپر

کنون آن قاسم داماد ز خون بسته حنا دستش
به محشر من چه بگویم جواب مجتبی بابش

حرم در انتظار آب ولی سقای یتیمان
کنار علقمه جسمش فتاده از جور لعینان
سکینه میزد بر سر رقیه از غمت گریان

کنید یاد از حسینم شهید کربلا
فتاده جسم پاکش در این دشت بلا



موضوعات مرتبط: ()

برچسب‌ها: متن نوحه و واحد بوشهری , متن نوحه پیش خوانی بوشهری , متن نوحه پامنبری
[ چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٥ ] [ ۱:٥٥ ‎ق.ظ ] [ کلات ]

.: Weblog Themes By kalat :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ جهت معرفی روستای کلات طراحی شده است. نام این روستا در زبان فارسی به صورت Kalat نوشته و خوانده می شود ولی در بین افرادی که به لهجه دشتیاتی تکلم دارند به دلیل تبدیل تمام حروف فتحه دار به کسره به صورت Kelat خوانده می شود.
امکانات وب

دانلود سینه زنی بوشهری روستای کلات (تصویری)

متن نوحه و واحد بوشهری

شروه




در اين وبلاگ
در كل اينترنت

RSS Feed