نويسندگان

بشنو از نی چون حکایت می کند                شیعه را در خون روایت می کند

شیعه یعنی سابقون السابقون             شیعه یعنی یک تپش عِصیان و خون

کربلا بر شیعه نامکشوف نیست               حکمتش جز امر بالمعروف نیست

گفت مولا کلُ ارضٍ کربلا                               شیعه یعنی غربت و رنج و بلا

شیعه باید آب ها را گِل کند                         خط سوم را به خون کامل کند

خط سوم خط سرخ اولیاست                           کربلا بارزترین منظور ماست

شیعیان فرهنگ عاشورا چه شد              پرچم خون رنگ عاشورا چه شد 

شیعه یعنی امتزاج نار و نور                       شیعه یعنی رأس خونین در تنور

شیعه یعنی دِعبِل چشم انتظار            می کِشد بر دوش خود چل سال دار

شیعه یعنی عشق بازی با خدا                        یک نیستان تک نوازی با خدا

شیعه یعنی نشئه ی جام بلا                             شیعگی یعنی قیام کربلا

کربلا گفتم کران را گوش نیست                ورنه از غم بلبلی خاموش نیست

بلبلان چهچه ز ماتم می زنند                       روز و شب از کربلا دم می زنند

هر نظر بر غنچه ای تر می کنند                    یادی از غوغای اصغر می کنند

گفت بابا بی برادر مانده ای                      بی کس و بی یار و یاور مانده ای

گر تو تنهایی بگو من کیستم                             اصغرم اما نه اصغر نیستم

خیز و اسماعیل را آماده کن                 سجده ی شکری بر این سجاده کن

ای پدر حرف مرا در گوش گیر                       خیز و این قنداقه در آغوش گیر

خیز و با تعجیل میدانم ببـَر                               بر سر قبــر شهیدانــم ببـَر

تشنه ام اما  نه بر آب فرات                          آب می خواهم  ولی آب حیات

آب در دست کمان دشمن است                     تیر آن نامرد احیای من است

آتش اقیانوس را آواز داد                                     آخرین ققنوس را پرواز داد

بر زبانش شعله ی آه و عطش                     شد ز تیغ کین گلویش آب کش

خون اصغر آسمان را سیر کرد                  خواب زینب را چه خوش تعبیر کرد

کربلا می مُرد اگر زینب نبود                         شیعه می پژمرد اگر زینب نبود

ای پرستار پرستوهای من                                 مرهم زخم  تکاپوهای من

ای زبان صدق و تصدیق و صفا                       اولین بیمار چشمت مصطفی

عصمت زهرا عزیز مرتضی                               در تو جاری رستخیز مرتضی

عصر عاشورا علم در دست توست        کرسی و لوح و قلم در دست توست

ظهر عاشورا که زیر خنجرم                       دست بگشا سایه افکن بر سرم

غنچه ها را گرچه پرپر کرده ام                        کوله بارت را سبک تر کرده ام

شیعه یعنی هفت وادی اضطراب                شیعه یعنی تشنگی در شط آب

آب گفتم تشنگی بیداد کرد                           کودکم بی تاب شد فریاد کرد

کیست این ساقی که بی دست آمده              از سبوی تیغ سرمست آمده

کیست این ساقی که بر خون پا نهاد               تیرها را دید و پیشانی گشاد

کیست این ساقی که بر خود پا گذاشت      آب را در حسرت لب ها گذاشت

 

 

 

ذوالجناج بی صاحب از میدان  در آمد واویلا                        کو باب زارم واویلا

یال و کاکل غرق خون است واویلا                                     کو باب زارم واویلا  

آه و آتش فشان است واویلا                                          کو باب زارم واویلا 

چشمهایش پر زخون است واویلا                                    کو باب زارم واویلا

از جفای کوفیان است واویلا                                         کو باب زارم واویلا

باب من میدان تو بردی واویلا                                       کو باب زارم واویلا

باب من برگو چه کردی واویلا                                       کو باب زارم واویلا

مرکب بابم تو بودی واویلا                                           کو باب زارم واویلا

عمه زینب رو بکن که لشکر آمد واویلا                            کو باب زارم واویلا

باب من رفته سفر دیگر نیامد واویلا                                کو باب زارم واویلا

ای دریغا عمر ما یا ران سر آمد واویلا                             کو باب زارم واویلا


دل ها بسوزد شب اربعین است

 

امشب به جنت فاطمه غمین است

 

امشب عزای شه عالمین است

 

آن مقتدا امام چهارمین است

 

وارد به کربلا شد غمین است

 

هر گوشه ای بانگ حسین حسین است

 


شیعه ماه غم آمد موسم ماتم آمد (2)                 جمله زنید بر سر ماه محرم آمد

چون شاه شهیدان شد عازم به میدان(2)              از هجر برادر گریان زینب آمد

جون پور علیلش آگه شد که بابش (2)               دارد عازم جنگ بهر شهادت آمد

آن قوم ستمگر کشتند نوجوانم(2)                      بعد علی اکبر نوبت اصغر آمد

اطفال شه دین لرزان زین مصیبت (2)                 هر یک بهر تودیع گرد آن شه آمد

عون و علمدار من قاسم و یاران من(2)                بعد شهادتشان طاقت من سر آمد

بنال ای ناخدا تو اندر این مصیبت (2)                  ذاکر دل شکسته ماه محرم آمد


شیعیان ماه محرم به جهان گشت بپا                   شد ز نو وقت عزا (2 )

زینب غمزده آمد به سوی کرببلا                                    با دو صد حسرت و آه

شاه دین گفت به عباس علمدار جوان                 با دو صد حسرت و آه (2 )

گو که بعد تو چه سازم من از این جور و جفا                    با دو صد حسرت و آه

زینب غمزده گفتا به حسین خسرو دین                          با دلی زار و حزین (2 )

می شوند کشته جوانان در این دشت بلا                           با دو صد حسرت و آه


ای شیعه ز نو محرم آمد، هنگام عزا و ماتم آمد     

بر سر بزنید در این مصیبت، در ماریه شاه عالم آمد

گفتا شه دین به نوجوانان، اینجا بُوَد وعده گاه جانان 

عباس تو خیمه ها بپا کن، چون امر خدا مسلم آمد

این دشت بلاست قتلگاهم، گردند شهید اقربایم     

آتش بزدند به خیمه گاهم، زینب به عزا و ماتم آمد

از جور و جفای قوم اعدا صد چاک شود یوسف لیلا

گردد چو به خاک و خون شناور، لیلا به عزا و ماتم آمد

 

در کرببلا شورش و محشر بود امشب

در قلب حسین از ستم اخگر بود امشب

از هیبت این شب به فغان دختر زهرا

ز اندیشه فردای برادر بود امشب

در خیمه همه اهل حرم زار و پریشان

از آه و فغان دیده ز خون تر بود امشب

بر زانوی غم با دل پر حسرت و گریان

زینب ز غم مرگ برادر بود امشب

لیلا شده ماتم زده با حالت مضطر

اندر غم مرگ علی اکبر بود امشب

 

 

 

پیش خوانی

امشب شب عزا بود واویلا

صاحب عزا خدا بود واویلا

ای شیعیان یاری کنید واویلا

امشب عزا داری کنید واویلا

اندر عزای شاه دین واویلا

که شده کشته حسین واویلا

در سفر کرببلا و وایلا

زینب زار بی نوا واویلا

نور دو عین من چه شد واویلا

یا فاطمه بیا ببین واویلا

نعش حسینت به زمین واویلا

این زینت عرش برین واویلا

چو گل فتاده بر زمین واویلا

سکینه گفتا به فغان واویلا

کای سقای تشنه لبان واویلا

شد پیکرت غرقه به خون واویلا

لیلای زار خون جگر واویلا

برنعش اکبر زد به سر واویلا

کامی ندیدی زین سفر واویلا

رفتی شدم من خون جگر واویلا

 

 

 

گفتا قاسم به فغان که ای شه تشنه لبان         اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

بعد یــاران جانـی ســیرم ز زندگانــی                اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

کشتند حر دلاور عون و عباس و جعفر                اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

وصیت کرده با من بعد از اذن شهادت                 اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

عزیزانت یک سر گشتنند در خون شناور              اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

 

 


موضوعات مرتبط: ()

برچسب‌ها: متن نوحه و واحد بوشهری , متن نوحه پامنبری , متن نوحه پیش خوانی بوشهری
[ شنبه ۳٠ امرداد ۱۳٩٥ ] [ ۱:٥٢ ‎ق.ظ ] [ کلات ]

.: Weblog Themes By kalat :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ جهت معرفی روستای کلات طراحی شده است. نام این روستا در زبان فارسی به صورت Kalat نوشته و خوانده می شود ولی در بین افرادی که به لهجه دشتیاتی تکلم دارند به دلیل تبدیل تمام حروف فتحه دار به کسره به صورت Kelat خوانده می شود.
امکانات وب

دانلود سینه زنی بوشهری روستای کلات (تصویری)

متن نوحه و واحد بوشهری

شروه




در اين وبلاگ
در كل اينترنت

RSS Feed